Қидириш

Энг кўп ўқилган саҳифалар

Кутубхона

Facebook

Ёлғизлик (қисса)

Парча-парча бўлдим, қайдасан?
Юрагимда жарлик, қайдасан,
Қулаб тушмоқдаман, қайдасан?
Ёлғизлигим зўрлик, қайдасан,
Парча-парча бўлдим, қайдасан?..

I ҚИСМ

Ўшанда мен бир гурунглашиб келай деб, дўстимнинг уйига йўл олдим. Етиб келиб қўнғироқ тугмасини босдим: садо чиқмади. Яна босдим: жимлик. Бурилиб кетмоқчи бўлганимда ичкаридан тарақлаган сас келди, қулоқ тутдим: хиёл ўтмай товуш такрорланди. Ажабсиниб эшикни итаргандим, қулфланмаган экан -очилди-кетди. Дўстимнинг исмини тутиб чақирдим: жавоб бўлмади, фақат яна нимадир тарақлади. Қизиқсиниб ичкарига мўраладим. Уйда бесаранжомлик ҳукмрон: полда китоб, дафтар ва ёзилган-чизилган турли хил қоғозлар сочилган, ҳамма ёққа эркагу аёлнинг кийимлари, болалар ўйинчоқлари ташланган, ўриндиқлар бетартиб қаққайган, стол устида чойнак, пиёла, пичоқ ва нон унутилган, кундуз бўлишига қарамай, чироқ ёқилган эди… Шу пайт ҳалиги сас тағин эътиборимни ўзига тортди. Бу – очиқ қолган дераза қанотининг шамолда у ёқдан бу ёққа урилганда чиққан товуш эди. Беихтиёр ўша томонга юрдим. Оқ, ҳарир парда ҳавода ўйноқлаб юзимни силай бошлади. Ташқарига кўз солдим: дарахтзор, у ҳам ўз ҳаракатига муносиб равишда ёқимли шовулларди. Негадир ич-ичимда нимадир бир сесканиб тушди… Давоми

Мувозанат
Исён ва итоат
Сабо ва Самандар